Tak bym chciała niczym łabądź
rozprostować swoje skrzydła,
pokonać umysłu krawędż,
sama myśl już mnie uskrzydla.


Jakby było pięknie latać,
obserwując magię świata,
choć czasami przyjdzie spadać,
warto kochać, warto latać.


Labądź chowa glowę w skrzydła,
tafla wody mnie kołysze,
swiatło słońca mnie uskrzydla,
ciche głosy z serca słyszę…

Please follow and like us: