Płynę niczym chmura na niebie,
szukam w koło swojej przestrzeni,
w której w pełni wierząc w siebie,
możemy poczuć się zatraceni.

 

Zatraceni w szumie fal oceanu,
w blasku promieni wschodu słońca,
w ciepłym powiewie figlarnego wiatru,
w rzeczach w których chcemy tkwić bez końca.


Wiem, że ta przestrzeń jest mi pisana,
że czeka na mnie na końcu tęczy,
już widzę jak ma dusza roześmiana,
z motylami boso na trawie tańczy….

Please follow and like us: